آدمای زندگی من سه دسته اند:
دسته اول
دسته دوم
دسته سوم
!
زورچاپون : این مهم نیست که تو جزو کدوم دسته ای!
مهم اینه که قسمتی از زندگی من هستی...!

اینکه این لقمه ای که برداشتم واسه دهنم بزرگه درست...!
ولی واسه یه بار که شده لقمه رو دست نمیزنم...
با کمی سختی دهن رو بیشتر باز میکنم...!
نمیشه؟
خیلی هم خوب میشه...!

وارد حرم که میشوم
دستهایم خالیست،روبرویت ،رو به تو...
خواهشی دارم که میدانم که خوب میدانی...
ولی نگاهم که به دستهای خالیشان میافتد بی اختیار دستهایم را پایین ...
نه ،
بالاتر میبرم که لااقل تو ببینی ام...
و با صدای بلند توی اعماق وجودم داد میزنم ..خدایا شکرت..!
چیز دیگری ندارم برای گفتن...
همه را میدانی...
پس امیدم را ناامید مکن...
زورچاپون : شرط و شروطی دارد رستگاری ام!
تو به من رحم کن ...
می آیم برای دست بوسی ات...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
کپی: بایگانی خاطرات!

کوچکتر که بودم! عزیز میگفت : همه آدما یه ستاره دارند توی آسمون...
هر کدومشون اگه از این دنیا برن، ستارشون هم خاموش میشه...
...
خلی وخته دیگه ستارمو تو آسمون نمیبینم...
فک کنم همون دفه که با هم رفتیم دنبال بازیمون گمش کردم!
من چش گذاشتم اون رفت قایم شد...
هنوز که هنوزه سُک سُک نکردم...!
...
زور چاپون : به سر رسید و نیامد زمان فراق...

عزیزم،
تو این بی شوهری!
اگه بجای سبزه، درخت هم گره بزنی بی فایدست...!
حالا هی گره بزن
بجای این کارا یکم اخلاقتو خوب کن...
مشکل جای دیگست!
عزیزم!
زورچاپون : آرزوی خوشبختی !