گاهی زندگی تخمه ای ست با مغزی تلخ به نام سرنوشت...
تف اش باید کرد...!
زور چاپون : مینویسم هستم بخوانید خستم....

به ما راه که ندادی...
طویله یتان هم! که تمام و کمال ظرفیت تکمیل است... !
پس بیا زنگ خانه ما را بزن و فرار کن... !
حرف از همه چیز میگوییم...
زین پس...!
زور چاپون: یک فیلتر گذاشته ایم آن بالا ...
گفته ایم که چیزی نیاید...
قول نمیدهم...
شاید ش ا د باشد...!
...

دل خودمان هم گرفت از آن پایین...
عادت به بیراهه گفتن و رفتن نداریم...
زورچاپون : گفتیم بسمه الله ...

ببین عزیزم این زور چاپون یه چیزیه تو مایه های من تو زندگی تو !
اصل مطلب همیشه تو زور چاپونه!
حالا خودت حساب کن چقدر میارزم...!
زور چاپون 1 : میگفت ارزش داره و امر حقیه،پس غیراز این باشه ناحقه دیگه ارزشی هم نداره...درسته؟!

یادم آمد روزی به حقیقت گفته بودم "چخه"
حالا که دربدر دنبال حقیقتم پیدایش نمیشود...
زورچاپون : این را هم بگویم یه موقع به ذهنتان چیزی به نام ترسو بودن خطور نکنداا...
زور چاپون 2 : قابل توجه تمام سنگ های جلوی پا !!
تمام دوست داشتنم بخاطر رفتار کودکانه ات است...